صدا و سیما، عامل تغییر ذائقه مردم در زمینه حجابخانم زهرا امین
مجد، عضو هیأت علمی دفتر مطالعات و تحقیقات زنان در گفتگو با خبرگزاری رسا
گفت: در کلان شهری مثل تهران تولید برنامه های صدا و سیما تابع ذائقه
مخاطبان است اما در اکثر شهرها این صدا و سیما است که ذائقه مخاطبان را
تغییر داده است.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، موضوع حجاب و عفاف
از موضوعاتی است که هر از چند گاه مورد توجه اندیشمندان و سیاست مداران
جامعه قرار می گیرد و افراد مختلف دیدگاههای خود را درباره آن مطرح می کنند 
...در
همین راستا طی گفتگویی با خانم زهرا امین مجد، عضو هیأت علمی دفتر مطالعات
و تحقیقات زنان عملکرد دستگاهها و نهادهای مسئول در زمینه حجاب و عفاف را
به نقد گذاشتیم.
** در عرصه فرهنگ تمامی ابزارهای تبلیغی اثر گذارند
اما بی شک صدا و سیما نقشی تعیین کننده دارد. آیا صدا و سیمای ما توانسته
متناسب با ظرفیتهای نظام اسلامی در عرصه حجاب جریان سازی کرده و القائات
رسانه های معارض را خنثی کند ؟
در باره صدا و سیما چند نکته را باید
مد نظر داشت : اول اینکه اساسا رسانه اقتضائاتی دارد که نمی شود از آن دست
کشید مخصوصا در مجمو عه های نمایشی و فیلمها. به عنوان مثال اختلاط زن و
مرد و یا نگاه به نامحرم و کنترل نکردن نگاه و یا روابط خارج از عرف و شرع
با فیلمها آمیخته است. در بسیاری موارد فیلمها آمیخته با مولفه هایی است که
مشروع و اخلاقی نیستند و زمینه فساد را ایجاد می کنند.
متأسفانه
الان با وضعیتی مواجهیم که افراد متدین نمی توانند رسانه ای را در اختیار
داشته باشند و متناسب با آنان محصولی تولید نمی شود. افرادی که تقید ندارند
از ماهواره استفاده می کنند و با محصولات ما از پای ماهواره بلند نمی
شوند. افرادی هم که آدمهای متوسطی هستند و چندان به ماهواره رغبتی ندارند
از برنامه های صدا و سیما استفاده می کنند اما قشر مذهبی که به دنبال زیست
دینی است نمی تواند از رسانه ما استفاده کند .
این مسأله مهمی است که
باید روی آن مطالعه کرد و شاید به این نتیجه برسیم که رسانه با این سیاست
کنونی نه از گرایش مردم به ماهواره جلوگیری می کند و نه مردم را اصلاح می
کند. مثل چادر ملی که دقیقا اثر معکوس داشت چرا که بی چادر ها را چادری
نکرد بلکه خانمهای چادری را نسبت به آن کم توجه کرد.
از طرف دیگر ما
نشانه هایی می بینیم که ما را به داشتن رسانه دینی و اسلامی امیدوار می کند
. چند سال پیش من تصور نمی کردم که برنامه خبری به جذابیت بیست و سی و یا
برنامه ای مانند صرفا جهت اطلاع داشته باشیم. یا در عرصه سیاسی برنامه
جذابی مانند دیروز امروز فردا بتوانیم تولید کنیم . اینها علاماتی است که
ما را نسبت به رسانه امیدوار می کند.
نکته بعدی این است که در رسانه
ما جامعه هدف به درستی تعریف نشده است. به نظر می رسد الان جامعه هدف رسانه
ما افرادی هستند که از پای ماهواره بلند شده اند و آمده اند جلوی دوربین
صدا و سیما نشسته اند. ترانه ها و موسیقی هایی که در صدا و سیما پخش می شود
افراد مذهبی آن را نمی گیرند بلکه مورد استفاده قشر غیر مذهبی یا بی تفاوت
است. برنامه ریزان صدا و سیما در توجیه این سیاست می گویند که صدا و سیما
متناسب با ذائقه مخاطبان تولید محتوا می کند. این توجیه شاید برای کلان
شهری مثل تهران درست باشد اما در اکثر شهرهای کشور این صدا و سیما است که
ذائقه مردم را عوض می کند. شاهد آن هم این است که بلافاصله بعد از پخش
سریالی مانند وفا، مقنعه های شبیه به آن مورد استفاده قرار می گیرد و یا
نوع مبلمانها الگو گرفته از سریالهای تلویزیونی است.
نکته آخر اینکه در
برنامه های صدا وسیما گاهی اوقات نقض غرض و عملکرد متناقض صورت می گیرد.
مثلا در شبکه ای مثل شبکه قرآن طی یک برنامه مفصل یا چندین برنامه درباره
آسیبهای رابطه آزاد دختر و پسر بحث می کنند اما در شبکه دیگر دختر و پسر به
راحتی در کنار هم نشسته اند و روابطی با هم دارند که با آن سخنان متناقض
است. در سریالها نیز این مسأله وجود دارد . مثلا سریالی ساخته می شود که
آسیب های روابط خارج از خانواده نشان داده می شود اما سریال دیگری ساخته می
شود که زنان و مردان در آن به راحتی با هم رابطه دارند و این رابطه موجه و
معقول جلوه داده می شود.
متن کامل در"پاتوق کتاب"
برچسبها:
الگوسازی غلط,
حجاب,
صداوسیما,
عملکرد متناقض,
فیلم,
مخاطبان,
مسائل دینی رسانه دینی و اسلامی,
مسولان فرهنگی
|
+| نوشته شده توسط
محب اهل بیت در یکشنبه 14 اسفند1390
|
